mojeauto.pl > motogazeta > Aktualności > 100 lat Forda w sporcie

100 lat Forda w sporcie

Historia Forda w sporcie samochodowym

W październiku 1901 roku nowo zbudowany przez Henry Forda samochód wyścigowy wygrał swój pierwszy wyścig na torze Grosse Point w stanie Michigan (USA). To zwycięstwo pomogło Henry Fordowi zdobyć wystarczające wsparcie finansowe umożliwiające założenie Ford Motor Company. W ten sposób narodziła się jedna z najsłynniejszych i najważniejszych marek w historii motoryzacji. W ciągu stulecia, które upłynęło od tego zwycięskiego debiutu, samochody marki Ford i inne napędzane silnikami Forda osiągnęły niezliczoną ilość zwycięstw w wyścigach, rajdach i próbach szybkościowych oraz zdobywały liczne krajowe i międzynarodowe tytuły mistrzowskie. Od 1901 roku, kiedy Henry Ford wygrał swój pierwszy wyścig, zasiadając za kierownicą zbudowanego przez siebie bolidu, aż do chwili obecnej firma Ford jest nieprzerwanie obecna w najważniejszych imprezach w sporcie samochodowym. Do najważniejszych osiągnięć sportowych Forda należą:

Formuła I
· 175 zwycięstw w wyścigach Grand Prix - więcej niż jakikolwiek inny producent silników.
· 56 zespołów korzystających z silników Ford-Cosworth
· 10 tytułów mistrza świata konstruktorów Formuły 1
· 13 tytułów mistrza świata kierowców

Formuła CART / Indycars
· 197 zwycięstw w wyścigach Indycar w 1976-2000.
· 11 tytułów mistrzowskich Formuły CART: Rick Mears (3-krotnie), Johnny Rutherford, Al Unser (2-krotnie), Mario Andretti, Bobby Rahal (2-krotnie), Nigel Mansell oraz Jaques Villeneuve.
· 11 zwycięstw w wyścigach 500 mil Indianapolis· Tytuł mistrza producentów silników Formuły CART w 2000 roku.

Wyścigi samochodów turystycznych
· Tytuły mistrza świata dla Forda Sierra Cosworth RS500 w 1987 roku oraz dla Forda Mondeo w latach 1993 i 1994.
· Mistrzostwa British Touring Car Championship 2000 - 1, 2 i 3 miejsce dla Forda Mondeo.

Rajdowe Samochodowe Mistrzostwa Świata
· 37 zwycięstw w rajdach w ramach rajdowych mistrzostw świata (WRC).
· 2 tytuły mistrza świata kierowców: 1979 (Björn Waldegaard) i 1981 (Ari Vatanen).
· 1 tytuł mistrza świata w klasyfikacji producentów - 1979.

Po epizodach z wyścigowymi bolidami z silnikiem Forda umieszczonym z przodu, biorących udział w wyścigach 500 mil Indianapolis i po dwóch zwycięstwach w Rajdzie Monte Carlo w latach 1930, zaangażowanie Forda w sport samochodowy przybrało szerszy wymiar w latach 1950 i 1960. Zwycięstwa w afrykańskim Rajdzie Safari, w wyścigach samochodów turystycznych w Wielkiej Brytanii oraz w pierwszych prestiżowych wyścigach amerykańskiej Formuły NASCAR były tylko preludium do późniejszych sukcesów. Ford zawsze dążył do tego, by przygotowywać silniki o osiągach i niezawodności pozwalających na wygrywanie najpoważniejszych zawodów. Stało się to możliwe dzięki konstruowanym w USA potężnym jednostkom V8 napędzającym Lotusa-Forda , Fordy Galaxy startujące w Formule Nascar, a także słynne Fordy GT40. Samochody AC Cobra z silnikami Forda zdobyły wyścigowe mistrzostwo świata samochodów sportowych (GT) w 1965 roku. Z kolei Fordy GT40 z centralnie umieszczonym silnikiem aż cztery razy z rzędu (w latach od 1966 do 1969) wygrywały słynny 24-godzinny wyścig Le Mans.

Wizerunek Forda jako synonimu niezawodności umocniły także liczne zwycięstwa modeli Mustang i Falcon z silnikami V8 w wyścigach wielomiejscowych samochodów sportowych. W tym czasie w Wielkiej Brytanii silniki Forda służące do napędu seryjnych samochodów osobowych były adoptowane do napędu jednomiejscowych samochodów wyścigowych przy udziale firmy Cosworth. Silniki Forda były powszechnie stosowane w Formule Junior, Formule 3 oraz Formule 2, gdzie często nie miały sobie równych. Wyścigi w tych kategoriach zyskały tak wielką popularność, że w 1967 roku ustanowiono nową Formułę Ford, która stała się pierwszym poligonem i przedsionkiem do sławy dla kierowców aspirujących do sukcesów w najważniejszych wyścigach. Licząca dziś ponad 30 lat Formuła Ford jest nadal najpopularniejszą i najbardziej przystępną formą wyścigów umożliwiającą zdobywanie cennych doświadczeń młodym kierowcom znajdującym się u progu kariery. W 1967 roku Ford (ponownie we współpracy z firmą Cosworth) wszedł do wyścigów Grand Prix, prezentując pierwszy silnik napędzający samochód wyścigowy Formuły 1. Zwycięski debiut silnika Ford-Cosworth DFV V8 w Grand Prix Holandii stał się początkiem prawdziwej legendy tej jednostki, która jest najbardziej utytułowaną jednostką napędową Formuły I wszechczasów. W sezonie 1973 silniki DFV wygrały wszystkie 15 eliminacji Grand Prix. W ciągu 16-letniej kariery na torach Formuły 1 silnik DFV zanotował na swoim koncie aż 155 zwycięstw w wyścigach Grand Prix zaliczanych do Mistrzostw Świata F1. Najsłynniejszą pochodną silnika DFV była wersja DFX z turbodoładowaniem, która osiągnęła ogromne sukcesy za Oceanem. Począwszy od połowy lat 1970, silnik DFX odnosił największe sukcesy w wyścigach formuły CART/Indycar, gdzie panował niepodzielnie przez prawie 15 lat. Podobnie jak w Formule 1, samochody napędzane silnikami DFX - bolidy stajni McLaren, Penske, March oraz Lola - bezapelacyjnie dominowały w tych wyścigach. Silnik DFX zdominował także najsłynniejszy wyścig w Ameryce - 500 mil Indianapolis, wygrywając wszystkie bez wyjątku wyścigi Indy 500 w latach 1978-1988 - pasmo sukcesów, któremu nie była w stanie dorównać żadna inna konstrukcja. Późniejsze wersje turbodoładowanego silnika Ford V8 pomogły Nigelowi Mansellowi w zdobyciu tytułu mistrzowskiego Formuły CART/Indycar już w pierwszym sezonie startów w 1993 roku, a także Jacquesowi Villeneuve w 1995 roku. W sezonie 2000 nowa wersja tego silnika, XF V8, zdobyła koronę Mistrza Świata Producentów Silników w Formule CART. W ostatnich latach właśnie firma Cosworth opracowała na zlecenie Forda kolejne silniki wyczynowe, które z powodzeniem rywalizowały na torach wyścigowych.

W Formule 1 słynny silnik DFV został zastąpiony przez jednostkę HB V8 - punktem kulminacyjnym kariery tego silnika w wyścigach było sześć zwycięstw Grand Prix F1 w sezonie 1993, z których pięć zaliczył Ayrton Senna za kierownicą McLarena. Natomiast w sezonie 1994 pojawił się nowy 3,5-litrowy silnik V8 Zetec-R, który napędzał samochód Benetton-Ford i który po ośmiu zwycięstwach w 16 wyścigach doprowadził Michaela Schumachera do jego pierwszego tytułu Mistrza Świata F1. Później Ford wspólnie z firmą Cosworth skonstruował serię 3,0-litrowych silników wyczynowych V10, z których ostatni był przeznaczony wyłącznie do użytku zespołu Jaguar-Cosworth. Te jednostki rozwijające moc ponad 800 KM są uważane za jedne z najmocniejszych i zarazem najlżejszych silników w Formule 1.

Jeszcze w latach 60-tych, z dala od rozgłosu jaki towarzyszył wyścigom Grand Prix, Ford zaczął przystosowywać swoje seryjne modele do udziału w najważniejszych światowych wyścigach samochodów turystycznych i rajdach. Produkowane w długich seriach, wszystkie te konstrukcje dysponowały wysoką mocą, były wytrzymałe i niezawodne. Były przy tym stosunkowo łatwo dostępne ze względu na niewygórowaną cenę. W rajdach i wyścigach na całym świecie modele takie jak Lotus-Cortina zaczęły wygrywać z cięższymi rywalami, dysponującymi większymi silnikami. Lotus-Cortina zdobył swój pierwszy tytuł mistrza Wielkiej Brytanii w wyścigach samochodów turystycznych w 1964 roku dzięki asowi wyścigów Formuły 1 Jimowi Clarkowi. Model ten, prowadzony przez Sir Johna Whitemore, dominował także w wyścigach na kontynencie w 1965 roku. Niedługo potem najważniejszą bronią Forda stał się niezwykle lekki i szybki model Escort Twin-Cam. Właśnie ta konstrukcja oraz jej następcy ze znakiem RS - modele RS1600 i RS1800 - zaczęły odnosić ogromne sukcesy w wyścigach i na trasach rajdowych. Przez ponad 30 lat, aż do chwili gdy ostatni fabryczny Ford Escort wziął udział w Rajdzie Wielkiej Brytanii (RAC) w 1998 roku, samochody te dominowały w imprezach rajdowych na całym świecie.

Tacy mistrzowie kierownicy jak: Roger Clark, Hannu Mikkola, Björn Waldegaard, Ari Vatanen i Carlos Sainz wszyscy zdobywali swoje pierwsze znaczące sukcesy za kierownicą Forda, co z kolei zainspirowało wiele tysięcy prywatnych użytkowników do wybrania Forda Escorta jako samochodu do codziennego użytku. W latach 90-tych Ford przygotował model Ford Escort RS Cosworth z napędem na cztery koła (oparty na modelu Sierra RS Cosworth). Był to nie tylko niezwykle rasowy model dla prywatnego użytkownika, ale także niesłychanie udany wóz rajdowy. Po wygraniu pięciu rajdów w ramach Rajdowych Mistrzostw Świata w pierwszym sezonie startów (1993), Ford Escort RS Cosworth wygrał słynny Rajd Monte Carlo w 1994 roku. W tym czasie Ford Sierra RS 500 Cosworth osiągał ogromne sukcesy na torach, górując nad konkurentami w wyścigach do tego stopnia, że postanowiono zmienić regulamin, by nie dopuścić do całkowitej dominacji jednego modelu. Superszybki bolid z turbodoładowanym silnikiem o pojemności 2 litrów i mocy 550 KM zdobył mistrzostwo świata w wyścigach samochodów turystycznych w 1987 roku oraz mistrzostwo Europy w 1988 roku. Kiedy regulamin mistrzostw Europy samochodów turystycznych zaczął faworyzować samochody z przednim napędem, napędzane silnikami o pojemności 2,0 litrów, nowym asem atutowym Forda stał się Ford Mondeo z silnikiem V6. Prowadzony przez Paula Radisich’a Ford Mondeo dwukrotnie zwyciężył w mistrzostwach świata samochodów turystycznych (World Touring Car Challenge), a następnie zdobył pierwsze trzy miejsca w mistrzostwach Wielkiej Brytanii samochodów turystycznych w 2000 roku.

Dziś Ford nadal jest zdecydowany odnosić sukcesy w każdej rywalizacji, do której staje. Obecnie celem numer jeden na arenie światowej jest walka o tytuł rajdowego mistrza świata FIA z zespołem trzech Fordów Focus RS WRC, które będą walczyć w 14 rundach tego sezonu. Ford Focus ma już na swoim koncie pięć zwycięstw w rundach rajdowych mistrzostw świata, w tym w morderczo trudnych Rajdach Akropolu i Safari. Dysponując wyrównanym zespołem, który tworzą Colin McRae, Carlos Sainz i Francis Delecour, Ford jest jednym z faworytów do zdobycia tytułu. Dysponując 100-letnią tradycją rywalizacji w sporcie samochodowym, Ford już teraz planuje nowe konstrukcje i udział w imprezach najwyższej rangi w przyszłości. Dzięki zaangażowaniu w wyścigi Formuły 1 (w zespole Jaguara i we współpracy z firmą Cosworth), w wyścigi prestiżowej formuły CART/Champcar (silniki Cosworth XF) i niezwykle popularne wyścigi samochodów turystycznych NASCAR Winston Cup w Ameryce Płn. (w których Fordy Taurusy napędzane 5,9-litrowymi silnikami o mocy 700 KM wygrały wiele spośród 34 eliminacji w sezonie 2000), a także dzięki udziałowi w najważniejszych imprezach rajdowych w Europie i na Bliskim Wschodzie, w których startuje siedem Fordów Focus RS WRC, firma Ford może liczyć na liczne nowe trofea w nowym stuleciu.

Zobacz koniecznie: Wszystko o Ford
Tematy w artykule: Ford

Podobne wiadomości:

Ford Mustang - wersje specjalne

Ford Mustang - wersje specjalne

Aktualności 2016-11-30

Ford Mustang V8 GT  - dla niemieckiej policji

Ford Mustang V8 GT - dla niemieckiej policji

Samochody luksusowe 2016-11-28

Komentuj:

Brak komentarzy! Wypowiedz się, jako pierwszy!

ZOBACZ RÓWNIEŻ Zamknij
Prześlij zdjęcie i zagraj o jedną z 30 nagród
Prześlij zdjęcie i zagraj o jedną z 30 nagród
Konkurs na 25-lecie magazynu "auto motor i sport". Zrób sobie zdjęcie z jubileuszowym wydaniem magazynu i prześlij je do nas koszystając z formularza na stronie. Masz szansę na wygranie jednej z 30 nagród. Weź udział!
Wydania cyfrowe auto motor i sport Wydania cyfrowe auto motor i sport