mojeauto.pl > motogazeta > Aktualności > 100 lat Forda w sporcie

100 lat Forda w sporcie

Historia Forda w sporcie samochodowym

W październiku 1901 roku nowo zbudowany przez Henry Forda samochód wyścigowy wygrał swój pierwszy wyścig na torze Grosse Point w stanie Michigan (USA). To zwycięstwo pomogło Henry Fordowi zdobyć wystarczające wsparcie finansowe umożliwiające założenie Ford Motor Company. W ten sposób narodziła się jedna z najsłynniejszych i najważniejszych marek w historii motoryzacji. W ciągu stulecia, które upłynęło od tego zwycięskiego debiutu, samochody marki Ford i inne napędzane silnikami Forda osiągnęły niezliczoną ilość zwycięstw w wyścigach, rajdach i próbach szybkościowych oraz zdobywały liczne krajowe i międzynarodowe tytuły mistrzowskie. Od 1901 roku, kiedy Henry Ford wygrał swój pierwszy wyścig, zasiadając za kierownicą zbudowanego przez siebie bolidu, aż do chwili obecnej firma Ford jest nieprzerwanie obecna w najważniejszych imprezach w sporcie samochodowym. Do najważniejszych osiągnięć sportowych Forda należą:

Formuła I
· 175 zwycięstw w wyścigach Grand Prix - więcej niż jakikolwiek inny producent silników.
· 56 zespołów korzystających z silników Ford-Cosworth
· 10 tytułów mistrza świata konstruktorów Formuły 1
· 13 tytułów mistrza świata kierowców

Formuła CART / Indycars
· 197 zwycięstw w wyścigach Indycar w 1976-2000.
· 11 tytułów mistrzowskich Formuły CART: Rick Mears (3-krotnie), Johnny Rutherford, Al Unser (2-krotnie), Mario Andretti, Bobby Rahal (2-krotnie), Nigel Mansell oraz Jaques Villeneuve.
· 11 zwycięstw w wyścigach 500 mil Indianapolis· Tytuł mistrza producentów silników Formuły CART w 2000 roku.

Wyścigi samochodów turystycznych
· Tytuły mistrza świata dla Forda Sierra Cosworth RS500 w 1987 roku oraz dla Forda Mondeo w latach 1993 i 1994.
· Mistrzostwa British Touring Car Championship 2000 - 1, 2 i 3 miejsce dla Forda Mondeo.

Rajdowe Samochodowe Mistrzostwa Świata
· 37 zwycięstw w rajdach w ramach rajdowych mistrzostw świata (WRC).
· 2 tytuły mistrza świata kierowców: 1979 (Björn Waldegaard) i 1981 (Ari Vatanen).
· 1 tytuł mistrza świata w klasyfikacji producentów - 1979.

Po epizodach z wyścigowymi bolidami z silnikiem Forda umieszczonym z przodu, biorących udział w wyścigach 500 mil Indianapolis i po dwóch zwycięstwach w Rajdzie Monte Carlo w latach 1930, zaangażowanie Forda w sport samochodowy przybrało szerszy wymiar w latach 1950 i 1960. Zwycięstwa w afrykańskim Rajdzie Safari, w wyścigach samochodów turystycznych w Wielkiej Brytanii oraz w pierwszych prestiżowych wyścigach amerykańskiej Formuły NASCAR były tylko preludium do późniejszych sukcesów. Ford zawsze dążył do tego, by przygotowywać silniki o osiągach i niezawodności pozwalających na wygrywanie najpoważniejszych zawodów. Stało się to możliwe dzięki konstruowanym w USA potężnym jednostkom V8 napędzającym Lotusa-Forda , Fordy Galaxy startujące w Formule Nascar, a także słynne Fordy GT40. Samochody AC Cobra z silnikami Forda zdobyły wyścigowe mistrzostwo świata samochodów sportowych (GT) w 1965 roku. Z kolei Fordy GT40 z centralnie umieszczonym silnikiem aż cztery razy z rzędu (w latach od 1966 do 1969) wygrywały słynny 24-godzinny wyścig Le Mans.

Wizerunek Forda jako synonimu niezawodności umocniły także liczne zwycięstwa modeli Mustang i Falcon z silnikami V8 w wyścigach wielomiejscowych samochodów sportowych. W tym czasie w Wielkiej Brytanii silniki Forda służące do napędu seryjnych samochodów osobowych były adoptowane do napędu jednomiejscowych samochodów wyścigowych przy udziale firmy Cosworth. Silniki Forda były powszechnie stosowane w Formule Junior, Formule 3 oraz Formule 2, gdzie często nie miały sobie równych. Wyścigi w tych kategoriach zyskały tak wielką popularność, że w 1967 roku ustanowiono nową Formułę Ford, która stała się pierwszym poligonem i przedsionkiem do sławy dla kierowców aspirujących do sukcesów w najważniejszych wyścigach. Licząca dziś ponad 30 lat Formuła Ford jest nadal najpopularniejszą i najbardziej przystępną formą wyścigów umożliwiającą zdobywanie cennych doświadczeń młodym kierowcom znajdującym się u progu kariery. W 1967 roku Ford (ponownie we współpracy z firmą Cosworth) wszedł do wyścigów Grand Prix, prezentując pierwszy silnik napędzający samochód wyścigowy Formuły 1. Zwycięski debiut silnika Ford-Cosworth DFV V8 w Grand Prix Holandii stał się początkiem prawdziwej legendy tej jednostki, która jest najbardziej utytułowaną jednostką napędową Formuły I wszechczasów. W sezonie 1973 silniki DFV wygrały wszystkie 15 eliminacji Grand Prix. W ciągu 16-letniej kariery na torach Formuły 1 silnik DFV zanotował na swoim koncie aż 155 zwycięstw w wyścigach Grand Prix zaliczanych do Mistrzostw Świata F1. Najsłynniejszą pochodną silnika DFV była wersja DFX z turbodoładowaniem, która osiągnęła ogromne sukcesy za Oceanem. Począwszy od połowy lat 1970, silnik DFX odnosił największe sukcesy w wyścigach formuły CART/Indycar, gdzie panował niepodzielnie przez prawie 15 lat. Podobnie jak w Formule 1, samochody napędzane silnikami DFX - bolidy stajni McLaren, Penske, March oraz Lola - bezapelacyjnie dominowały w tych wyścigach. Silnik DFX zdominował także najsłynniejszy wyścig w Ameryce - 500 mil Indianapolis, wygrywając wszystkie bez wyjątku wyścigi Indy 500 w latach 1978-1988 - pasmo sukcesów, któremu nie była w stanie dorównać żadna inna konstrukcja. Późniejsze wersje turbodoładowanego silnika Ford V8 pomogły Nigelowi Mansellowi w zdobyciu tytułu mistrzowskiego Formuły CART/Indycar już w pierwszym sezonie startów w 1993 roku, a także Jacquesowi Villeneuve w 1995 roku. W sezonie 2000 nowa wersja tego silnika, XF V8, zdobyła koronę Mistrza Świata Producentów Silników w Formule CART. W ostatnich latach właśnie firma Cosworth opracowała na zlecenie Forda kolejne silniki wyczynowe, które z powodzeniem rywalizowały na torach wyścigowych.

W Formule 1 słynny silnik DFV został zastąpiony przez jednostkę HB V8 - punktem kulminacyjnym kariery tego silnika w wyścigach było sześć zwycięstw Grand Prix F1 w sezonie 1993, z których pięć zaliczył Ayrton Senna za kierownicą McLarena. Natomiast w sezonie 1994 pojawił się nowy 3,5-litrowy silnik V8 Zetec-R, który napędzał samochód Benetton-Ford i który po ośmiu zwycięstwach w 16 wyścigach doprowadził Michaela Schumachera do jego pierwszego tytułu Mistrza Świata F1. Później Ford wspólnie z firmą Cosworth skonstruował serię 3,0-litrowych silników wyczynowych V10, z których ostatni był przeznaczony wyłącznie do użytku zespołu Jaguar-Cosworth. Te jednostki rozwijające moc ponad 800 KM są uważane za jedne z najmocniejszych i zarazem najlżejszych silników w Formule 1.

Jeszcze w latach 60-tych, z dala od rozgłosu jaki towarzyszył wyścigom Grand Prix, Ford zaczął przystosowywać swoje seryjne modele do udziału w najważniejszych światowych wyścigach samochodów turystycznych i rajdach. Produkowane w długich seriach, wszystkie te konstrukcje dysponowały wysoką mocą, były wytrzymałe i niezawodne. Były przy tym stosunkowo łatwo dostępne ze względu na niewygórowaną cenę. W rajdach i wyścigach na całym świecie modele takie jak Lotus-Cortina zaczęły wygrywać z cięższymi rywalami, dysponującymi większymi silnikami. Lotus-Cortina zdobył swój pierwszy tytuł mistrza Wielkiej Brytanii w wyścigach samochodów turystycznych w 1964 roku dzięki asowi wyścigów Formuły 1 Jimowi Clarkowi. Model ten, prowadzony przez Sir Johna Whitemore, dominował także w wyścigach na kontynencie w 1965 roku. Niedługo potem najważniejszą bronią Forda stał się niezwykle lekki i szybki model Escort Twin-Cam. Właśnie ta konstrukcja oraz jej następcy ze znakiem RS - modele RS1600 i RS1800 - zaczęły odnosić ogromne sukcesy w wyścigach i na trasach rajdowych. Przez ponad 30 lat, aż do chwili gdy ostatni fabryczny Ford Escort wziął udział w Rajdzie Wielkiej Brytanii (RAC) w 1998 roku, samochody te dominowały w imprezach rajdowych na całym świecie.

Tacy mistrzowie kierownicy jak: Roger Clark, Hannu Mikkola, Björn Waldegaard, Ari Vatanen i Carlos Sainz wszyscy zdobywali swoje pierwsze znaczące sukcesy za kierownicą Forda, co z kolei zainspirowało wiele tysięcy prywatnych użytkowników do wybrania Forda Escorta jako samochodu do codziennego użytku. W latach 90-tych Ford przygotował model Ford Escort RS Cosworth z napędem na cztery koła (oparty na modelu Sierra RS Cosworth). Był to nie tylko niezwykle rasowy model dla prywatnego użytkownika, ale także niesłychanie udany wóz rajdowy. Po wygraniu pięciu rajdów w ramach Rajdowych Mistrzostw Świata w pierwszym sezonie startów (1993), Ford Escort RS Cosworth wygrał słynny Rajd Monte Carlo w 1994 roku. W tym czasie Ford Sierra RS 500 Cosworth osiągał ogromne sukcesy na torach, górując nad konkurentami w wyścigach do tego stopnia, że postanowiono zmienić regulamin, by nie dopuścić do całkowitej dominacji jednego modelu. Superszybki bolid z turbodoładowanym silnikiem o pojemności 2 litrów i mocy 550 KM zdobył mistrzostwo świata w wyścigach samochodów turystycznych w 1987 roku oraz mistrzostwo Europy w 1988 roku. Kiedy regulamin mistrzostw Europy samochodów turystycznych zaczął faworyzować samochody z przednim napędem, napędzane silnikami o pojemności 2,0 litrów, nowym asem atutowym Forda stał się Ford Mondeo z silnikiem V6. Prowadzony przez Paula Radisich’a Ford Mondeo dwukrotnie zwyciężył w mistrzostwach świata samochodów turystycznych (World Touring Car Challenge), a następnie zdobył pierwsze trzy miejsca w mistrzostwach Wielkiej Brytanii samochodów turystycznych w 2000 roku.

Dziś Ford nadal jest zdecydowany odnosić sukcesy w każdej rywalizacji, do której staje. Obecnie celem numer jeden na arenie światowej jest walka o tytuł rajdowego mistrza świata FIA z zespołem trzech Fordów Focus RS WRC, które będą walczyć w 14 rundach tego sezonu. Ford Focus ma już na swoim koncie pięć zwycięstw w rundach rajdowych mistrzostw świata, w tym w morderczo trudnych Rajdach Akropolu i Safari. Dysponując wyrównanym zespołem, który tworzą Colin McRae, Carlos Sainz i Francis Delecour, Ford jest jednym z faworytów do zdobycia tytułu. Dysponując 100-letnią tradycją rywalizacji w sporcie samochodowym, Ford już teraz planuje nowe konstrukcje i udział w imprezach najwyższej rangi w przyszłości. Dzięki zaangażowaniu w wyścigi Formuły 1 (w zespole Jaguara i we współpracy z firmą Cosworth), w wyścigi prestiżowej formuły CART/Champcar (silniki Cosworth XF) i niezwykle popularne wyścigi samochodów turystycznych NASCAR Winston Cup w Ameryce Płn. (w których Fordy Taurusy napędzane 5,9-litrowymi silnikami o mocy 700 KM wygrały wiele spośród 34 eliminacji w sezonie 2000), a także dzięki udziałowi w najważniejszych imprezach rajdowych w Europie i na Bliskim Wschodzie, w których startuje siedem Fordów Focus RS WRC, firma Ford może liczyć na liczne nowe trofea w nowym stuleciu.

Zobacz koniecznie: Wszystko o Ford
Tematy w artykule: Ford

Podobne wiadomości:

Ford Mustang przeszedł lifting - premiera na IAA

Ford Mustang przeszedł lifting - premiera na...

Premiery 2017-09-14

Nowy Ford Transit Custom już niebawem w salonach

Nowy Ford Transit Custom już niebawem w...

Ciężarówki i Autobusy 2017-08-06

Komentuj:

Brak komentarzy! Wypowiedz się, jako pierwszy!

ZOBACZ RÓWNIEŻ Zamknij
ŁATWIEJ NIŻ KIEDYKOLWIEK
ŁATWIEJ NIŻ KIEDYKOLWIEK
Zastanawiałeś się kiedyś co zrobić, aby zakup nowego samochodu był mniej odczuwalny dla rodzinnego budżetu? Sprawdź nowego Citroëna C3 Aircross, który dostępny jest w nowoczesnej formie finansowania Citroën SimplyDrive.